Het NK Sprint en de lange afstanden is voor alle junioren elk jaar weer een belangrijk doel. Daar de beste races rijden, daar gaat het om. Voor Stefan (Has) en Lieke (Huizink) was het tevens hun laatste NK als junior. Voor beiden eindigde dit toernooi met een bronzen medaille, in Lieke haar geval zelfs met twee keer brons. Voor Lieke was het een bevestiging van haar weg terug na de ziekte van Pfeiffer, voor Stefan betekende brons een ongelofelijke mijlpaal. "Het had gewoon niet mooier gekund.”

Gematigde verwachtingen, maximaal resultaat

Of Stefan de derde plek op de 5 kilometer verwacht had? "Je hoopt er natuurlijk van tevoren wel op, maar ik was zeker niet één van de favorieten voor het podium. Hoewel ik wel het gevoel had dat, als ik alles goed zou doen, er misschien wel wat leuks in zou zitten." En goed deed hij alles, want met een PR van maar liefst vijf seconden steeg hij boven zichzelf uit.

Voor Lieke was het vooral een taai weekend, vertelt ze. "Ik merkte dat ik na het NK Allround senioren van de week ervoor heel moe was, ik herstelde gewoon niet zo lekker." Ondanks dat ze zich de ochtend van de 3 kilometer wat beter voelde, ging ze met gematigde verwachtingen het weekend in. "Natuurlijk wil je altijd winnen, maar ik wist realistisch ook dat ik gewoon niet de beste was nadat ik met Pfeiffer te maken heb gehad. Ik wilde gewoon mijn taken zo goed mogelijk uitvoeren." Dat deed ze en hoewel de laatste twee rondjes hard aankwamen, eindigde ze alsnog op het podium met brons.

Op de zondag van de 5 kilometer speelde de inspanning van de 3 kilometer haar wel parten: "Ik was zaterdag echt tot het gaatje gegaan en merkte dat gewoon, dan zijn twaalf rondjes heel lang." Toch sleepte ze er een derde plaats uit. "Ondanks dat het geen goede rit was, was ik er wel blij mee dat het wederom brons was."

Zenuwslopende minuten en teamspirit

Voordat Stefan op zijn beurt wist dat hij daadwerkelijk brons te pakken had op de 5 kilometer, gingen er nog zenuwslopende minuten aan vooraf. Stefan: "In de laatste rit zag ik dat het net wel of net niet podium zou worden, dat was heel spannend. Sven (Huizinga), Peter en Ilona stonden allemaal bij me, dus het was wel echt een hele ontlading toen bleek dat het gelukt was."

Ook tijdens de race was teamgenoot Sven voor Stefan belangrijk: "Ik zat in hetzelfde kwartet en haalde hem in de buitenbocht in. In plaats van dat ik buitenom moest inhalen (zoals meestal het geval), liet hij me binnendoor passeren. Dat was, zeker omdat het de laatste ronde was, ongelofelijk fijn."

Het hoogst haalbare resultaat

Brons met een gouden randje dus, voor Stefan. "Zeker weten." Of het nog mooier had gekund? "Ik zat uiteindelijk een halve seconde af van zilver, dus misschien had ik bij de opening wat kunnen pakken, maar ik denk dat dit het hoogst haalbare was." Na een stilte voegt hij toe: "Misschien dat ik op de 3 kilometer ook podium had kunnen halen. Maar daar had mijn tegenstander zich op het laatste moment afgemeld. Dat is geen excuus, maar hielp natuurlijk niet."

Lieke kijkt met een beetje een dubbel gevoel terug. "Ergens ben ik gewoon tevreden dat ik na alles wel op het podium stond en twee keer brons pak. Maar ja, ergens wil je ook meer, zeker omdat het seizoen zo sterk begon."

Het einde van een tijdperk

Beiden sluiten met dit NK hun juniorentijdperk af. Stefan: "Dat is best wel gek. Komend seizoen wordt heel anders qua periodisering, proberen om de seniorenwedstrijden te halen. Maar voor het zover is: eerst even niks. Lekker een paar weekjes bijkomen van het seizoen en soms wat fietsen." Lieke voegt toe: "Ja, dat hebben we allemaal wel even nodig."

Header-afbeelding gemaakt door Dyane Ribbink