Van sterke races tot een leeg gevoel in de benen: het NK Sprint door de ogen van Sharissa, Mara, Jens, Sjors & Jan
Naast de lange afstanden werden vorig weekend ook de kortste afstanden afgewerkt bij het NK Sprint voor junioren. Vanuit KTT-NW stonden Sharissa, Mara, Jens, Jan en Sjors aan de start. Na vier afstanden was het resultaat viermaal een top 10-notering, een aantal hele sterke races en natuurlijk ook weer een berg aan ervaring en leerpunten. Met zijn allen blikken ze terug op hun NK Sprint.
Sharissa Oussoren (A2): "Eindelijk weer het gevoel dat ik terug ben"
Voor Sharissa was dit NK dé wedstrijd van het jaar. Door een hernia had ze een aantal maanden van het seizoen gemist,waardoor het NK Allround junioren eerder dit jaar te vroeg kwam. Daardoor stond ze toch best gespannen aan de start. “Ik wilde het hier gewoon heel graag laten zien, ook omdat het de afstanden zijn die ik het leukste vind!”
Door de spanning verliep de eerste dag wat minder. “Ik moest inhouden op de 1000 meter bij de wissel, dus die viel sowieso in het water. Ook op de 500 meter had ik beter gewild.” Op de tweede dag was de spanning ervan afgevallen en dat zag je gelijk terug in haar races. Sharissa vertelt: “Ik had niets te verliezen, dus moest gewoon technisch blijven rijden. Dat werkte echt super.” Het werkte zelfs zo goed dat ze haar persoonlijke record tot op tweehonderdsten naderde. “Vorig seizoen ben ik daar niet zo dichtbij in de buurt geweest, dus dat was een heerlijk gevoel. Eindelijk weer het idee dat ik terug ben.”
Na vier afstanden eindigde Sharissa als zevende; een klassering waar ze geen rekening mee had gehouden. “Ik had berekend dat ik elfde zou kunnen worden. Maar door een DQ, anderen die eruit vielen en ikzelf die gewoon goed reed,was dit een mooi einde.” Ze lacht: “Het seizoen had voor mij nu nog wel een paar weken langer mogen duren!”
Mara Vergeer. (A1): Stabiel naar de top zes
“Heel erg goed”, zo kijkt Mara terug op haar eerste NK Sprint voor KTT-NW. “Ik had vooraf echt niet verwacht dat ik zesde zou worden, dus daar ben ik heel blij mee.” Of ze zichzelf verbaasd heeft met haar races? “Nee, dat niet. Ik reed gewoon vier stabiele races en toen was dat het resultaat.”
Ze plaatst direct een kritische noot: “Zaterdag was de 500 meter technisch niet eens heel goed, ook de 1000 meter was iets minder. Maar zondag ging het echt een stuk beter, vooral de laatste afstand.” Volgens Mara kwam dat doordat ze zichzelf goed rustig wist te houden en echt op haar technische taken gericht was. “Niet bezig zijn met het resultaat, rustig blijven in mijn hoofd, dat werkt het beste.” Als eerstejaars A-junior zesde worden is een hele sterke prestatie. Geeft dat kansen voor volgend jaar? “Zeker, ik hoop volgend jaar wel weer stappen te zetten en dan zien we wel wat daarvan het resultaat wordt.”
Jens Halfweeg: Positieve afsluiting van de juniorentijd
Zonder verwachtingen; dat is hoe Jens aan de start stond van zijn laatste NK voor junioren. “De week ervoor voelde ik me nog niet super, dus ik wist niet hoe goed ik zou zijn.” Toen hij na twee afstanden de tiende plek in het klassement bezette, was dat wel duidelijk. Toch ging hij niet per se met meer verwachtingen de tweede dag in. “Ik had niet echt gekeken hoe dicht het op elkaar zat, ik had er vooral heel veel zin in.”
Volgens Jens is zo’n tweede dag voor hem altijd een stuk lekkerder. “Je weet dan dat het nog maar twee keer racen is en doordat ik lekker schaatste, was het gewoon heel leuk.” Na een hele sterke 500 meter op zondag wist Jens dat hij een paar plekjes gestegen was. “Toen was het een kwestie van die 1000 meter ook steady rijden, focussen op mijn technische punten.”
Hij vertelt dat het taakgerichte hem in de races erg heeft geholpen. “We zijn daar vanaf het begin van het seizoen als ploeg heel erg mee bezig geweest. Elke race bespreken waar we op wilden gaan letten. Op die manier merkte je heel goed welke focuspunten wel of niet werkten, waardoor dat op belangrijke races als een NK heel veel houvast biedt.” Tijdens het weekend was Jens zich er ook van bewust dat het zijn laatste NK als junior was: “Volgend jaar wordt het bij de senioren heel anders, dus ik heb zo nu en dan wel geprobeerd extra van dit laatste NK te genieten. Het was op deze manier een hele positieve afsluiting!”
Jan Mooijman: Wisselende races met een stabiel eindresultaat
“Voor de helft tevreden, voor de helft ontevreden”, zo vat Jan zijn NK Sprint voor junioren samen. “Mijn eerste 500 meter was gewoon heel goed, want ik reed een PR. Maar de 1000 meter die volgde was simpelweg slecht; de eerste 600 meter was te traag en daardoor was mijn eindtijd ook niet goed.”
Op de tweede dag was het voor Jan juist andersom, met een mindere 500 meter en een sterke 1000 meter. “Op de 500 meter maakte ik een misser, daar verloor ik zo een halve seconde mee. Terwijl ik op de 1000 meter de vijfde tijd reed en daar ben ik blij mee.” De wisselende races brachten Jan naar een achtste plek in het klassement, iets wat hij vooraf ook als realistisch had ingeschat. “Mijn doel was top 10 en als ik dan boven mezelf uit zou stijgen, top 5.”
Hij voegt toe dat hij stiekem toch op die uitschieter gehoopt had. “Hoewel alles vanaf plek zes tot plek tien heel dicht bij elkaar zat. En ook als ik een uitschieter had gehad, was top 5 wel ver weg geweest.” Ook voor Jan was dit zijn laatste NK voor junioren, hoewel hij daar zelf niet zoveel waarde aan hecht. “Lieke en Stefan hadden het er tijdens het weekend wel regelmatig over, maar ik denk gewoon: ‘Oké, de juniorentijd is klaar en we gaan lekker door naar volgend seizoen.’” Dat gaat hij in mei aftrappen met een groepje teamgenoten op de fiets in Spanje. Jan lacht: “Tot die tijd heb ik niet echt plannen, ik ga vooral veel aan het werk.”
Sjors Zautsen (A2): Een teleurstellend Nk, maar leerzaam jaar
Sjors’ laatste NK als junior was niet wat hij ervan gehoopt had. “Ik merkte het zaterdag al bij de warming-up: ik stond niet aan en alles voelde zwaar. Ik zat gewoon niet goed in mijn lichaam; bij het uitkomen van de bocht duurde het vier slagen voordat ik een beetje mijn evenwicht had.”
Na een teleurstellende eerste dag zocht Sjors zondagochtend coach Peter op. “Ik was die dag jarig, dus wilde ook niet de hele dag chagrijnig zijn. Peter vroeg toen: ‘Wat maakt je blij?’, dus toen ben ik een rondje gaan wandelen, heb ik met mijn vriendin gebeld en uiteindelijk had ik er in de avond wel echt weer zin in.” Zijn doel was om gewoon weer goed te schaatsen, niets meer. “Fit was ik toch niet, want zelfs de tweede bocht van de 500 meter voelde al zwaar, maar uiteindelijk is het wel gelukt om beter te schaatsen.”
Aankomen zag Sjors deze dip niet: “Ik had drie weken ervoor griep gehad, maar was best wel snel weer hersteld en de trainingen gingen technisch echt supergoed. Ik kon een prima 800 meter tempo rijden. Dus het was wel echt klote.” Niet de manier waarop hij zijn juniorentijd af wilde sluiten, maar ergens kan hij zich erin vinden: “Dit hele seizoen is gewoon niet geweest wat ik ervan gehoopt had. Dat ik het dan zo afsluit past er dan ergens wel weer bij. Ik heb wel veel geleerd en ben in veel dingen beter geworden, alleen uit zich dat nog niet in de tijden.” Vastbesloten voegt hij eraan toe: “Volgend jaar wordt mijn jaar, denk ik dan maar. Uiteindelijk komt alles goed!”
Maar voordat het nieuwe seizoen zover is, wacht Sjors eerst nog een gave besteding van zijn off-season: “Ik ga samen met Lieuwe (ter Hoeve) naar Azië voor zes tot acht weken!”
Header afbeelding gemaakt door Dyane Ribbink













